در طول تاریخ دیکتاتورهای زیادی داشتیم. دیکتاتوری لفظی است که اگرچه بار منفی دارد اما لزوما اینطور نیست. دیکتاتور یعنی خودرای اما کم نیستند دیکتاتورهایی که خود رای بودند اما صلاح و مصلحت مردم خود را داشتند. در جهان کسی مثل ماهاتیرمحمد شخصی بود که هنگامه حکومتش عملا دموکراسی تعطیل بود و خود به خواست خودش حکومت را تحویل داد نه به اصرار و اعتراض و پس از او مالزی گام به دموکراسی گذاشت اما مردم مالزی چه مسلمان چه غیر مسلمان از این دیکتاتور به خوبی یاد می کنند چون صلاح مردمش را می خواست. در تاریخ ما هم کم نیستند دیکتاتورهای خیرخواه. زیاد دور نرویم کریم خان زند یک دیکتاتور بود حتی مخالفانش را به سختی مجازات کرد(اخته کردن آقا محمد خان کار ایشان بود) اما همه از وی خوب می گویند حتی بهترین سازندگی را در ولایات ایران داشت و صلح بر کشور حاکم بود حتی در نظام جمهوری اسلامی هم خیابان کریم خان زند از معدود خیابانهایی است که نامش عوض نشد. اما نقطه نابودی یک دیکتاتور خودرایی او نیست نقطه نابودی یک دیکتاتور حتی استبدادش نیست نقطه نابودی یک دیکتاتور زمانی است که مردم خود را از بین می برد دیکتاتوری که به روی مردم خود آتش بگشاید مهر نابودی خود را زده است اگرچه در کوتاه مدت این وضعیت بماند. نمونه امروزی قضیه معمر قزافی است کسی که با هواپیمای جنگی مردمش را از بین می برد حال خیلی ها از چیره شدن وی می ترسند اما من نه. چه آنکه او دیگر یک دیکتاتور نیست یک جنایتکار است خصوصا در جهان امروزی کشتار مردم چیزی نیست که از اذهان پاک شود مگر سرنوشت رئیس جمهور یوگسلاوی آخرالامر چه شد؟

امروز سالگرد فاجعه ای به دست یکی از همین مدل دیکتاتورهاست. کسی که مردم خودش را بمباران کرد آن هم بمباران شیمیایی. آری از همان روز صدام تمام شد. صدام کاری را کرد که هر کسی جرات آنرا نداشت استفاده از سلاحی که اثرات زیست محیطی و ژنتیکی آن تا سالها باقی خواهد ماند در 2 ساعت 5 هزار نفر از مردم بی گناه حلبچه را دردم کشت. اما امروز صدام کجاست؟ امروز مردم حلبچه در چارچوب عراق و اقلیم کردستان دارای دموکراسی هستند و خانواده صدام در به در خیابانهای اردن.

بهای آزادی و دموکراسی بالاست هرچه کالا با ارزش تر هزینه اش بالاتر اگرچه به مدد شبکه های اجتماعی و ارتباطاتی جهانی قدری از این هزینه کاسته شده است.

دیکتاتورهای جهان و منطقه باید درس بگیرند شاه ایران با وجود استبدادی که داشت و زندانی های سیاسی اما مهر سقوط خود را 17 شهریور 1357 زد که تا قبل از آن دیکتاتور بود و پس از آن جنایتکار. از مذاکرات سفرای دولتین انگلیس و آمریکا پس از این واقعه  و نوع رویارویی انقلابیون با شاه پس از این واقعه بر می آید که از این پس ملیون هم که تا پیش از این از شاه می خواهند سلطنت کند نه حکومت، می خواهند که کلا حکومت را واگذار کرده و برود.

آری امروز در سالگرد بمباران وحشیانه حلبچه به دست حکومت بعثی عراق و همراستا با انقلابون منطقه باید امیدوار بود که ریشه جنایتکاران در جهان خشکیده شود و جهان به دست بشر به بلوغ رسیده در صلح و صفا اداره شود.

آرزو بر جوانان عیب نیست

نوشته شده توسط خبات در چهارشنبه 25 اسفند1389

لينك ثابت